„Muzyka to uniwersalny język ludzkości”.
H.W.Longellow


Zajęcia dostosowane są do indywidualnych możliwości i potrzeb każdego dziecka oraz specyfiki grupy terapeutycznej.
Szukanie bezpiecznej przestrzeni, nawiązanie kontaktu i współpracy z terapeutą i grupą, nabieranie zaufania ułatwiają muzyczne spotkania socjoterapeutyczne organizowane w formie ekspresji ruchowej w parach i w grupie z cyklu: „JA i TY”, „Prowadzony przez dźwięki”, „Metoda symboli dźwiękowych”(poznawanie i operowanie symbolami, relaksacja).
Barwa i ruch malowany jest muzyką klasyczną, która wspiera zachowania autoterapeutyczne.
Metoda zabawowo – naśladowcza aktywizuje i zachęca do udziału w opowieściach ruchowych, animacjach i mini improwizacjach.
Dzięki zabawie „Podążam szlakiem” dzieci uczą się sposobu poruszania się w przestrzeni.
Bawiąc się kolorowym materiałem o różnej fakturze odbierają i różnicują bodźce, współtworzą „Ruchome obrazy” i za pomocą gry na instrumentach akcentują własne wrażenia i zdobywają pewność siebie.

Poniższe zdjęcia stanowią parateatralną formę, w której dzieci zachęcane są do pokonywania wszelkich barier o charakterze; społecznym, psychicznym, fizycznym i emocjonalnym.


Muzykoterapeuta
Ewa Sysakiewicz

 

 

0215.gif

 

MUZYCZNE SPOTKANIE Z JESIENIĄ WPISANE W „CZTERY PORY ROKU” A.VIVALDIEGO

 

„Muzyka jest stenografią uczuć”.

 

Podczas SPOTKANIA z MUZYKOTERAPIĄ „Mali Odkrywcy” bawiąc się dźwiękiem i  kolorem podążali muzycznym szlakiem realizując następujące cele:

  • Wdrażanie do postrzegania dźwięków i kojarzenia ich z ruchem
  • Ćwiczenia rytmiczne i naśladowcze na niekonwencjonalnych jesiennych bębenkach
  • Przekazywanie za pośrednictwem muzyki klasycznej zjawisk muzycznych i ich odpowiedników ruchowych w formie zabawy z wykorzystaniem Arteterapii  - malowanie rękami na folii malarskiej jesiennego obrazu
  • Wdrażanie do nawiązywania kontaktów społecznych poprzez zabawy w parach i z grupą
  • Organizowanie kształtujących sytuacji wyzwalających spontaniczną aktywność dziecka
  • Rozwijanie umiejętności słuchania gry na pianinie, próby tworzenia własnych ścieżek dźwiękowych

Dzieci bawiły się aktywnie i twórczo, radośnie przełamując własną nieśmiałość.

Uśmiech był dopełnieniem tworzonych jesiennych obrazów, które wprowadziły wewnętrzny ład i uporządkowanie.

 

                                         

                                                                              

                                                                                                                                                                         Ewa Sysakiewicz

0215.gif

„Gdzie słyszysz śpiew – tam wstąp. Tam dobre serca mają.

Źli ludzie – wierzaj mi. Ci nigdy nie śpiewają”.

                                                    Johann Wolfgang Goethe  

                                                                     

Pożegnanie jesieni.  Podążanie kolorową ścieżka dźwięków.  

 

  

  • „Muzyka, obraz i gest” – BAWIMY SIĘ RAZEM

Ilustrowanie treści „Deszczowej wyliczanki” za pomocą obrazków i gestów.

MAKATON – PPKM (Program Rozwoju Komunikacji): wspomaganie alternatywnych sposobów porozumiewania się w muzycznej edukacji i terapii dziecka, pokonywanie wszelkich barier).

  • „Moje ciało i przestrzeń” – uświadomienie położenia własnego ciała w relacji do przestrzeni, jak również sposobu poruszania się w niej zgodnie      z muzyką i różniącym się akompaniamentem.
  • „Posłuchaj i spróbuj samodzielnie napełnić przestrzeń dźwiękiem” – świadomy odbiór bodźców słuchowych.
  • „Dziecięcy teatr instrumentalny” – ćwiczenia naśladowcze i twórcze z wykorzystaniem dzwonów rurowych, niekonwencjonalnych imitatorów deszczu oraz jesiennych drewienek.
  • „W krainie dźwięku” – zabawy rozwijające słuchanie.

Nauczenie uważnego słuchania i reagowania na dźwięki istniejące lub wytwarzane przez uczestników w formie naśladowania i odpowiedzi.

  • Koloroterapia. Zabawy relaksacyjne i odprężające: „Pod parasolem”.

„Cztery pory roku – JESIEŃ” A. Vivaldi

 

 Ewa Sysakiewicz

0215.gif

Terapia Snoezelen – Sala Doświadczania Świata

 

Terapia w Sali Doświadczania Świata dobierana jest indywidualnie do potrzeb dziecka.

W takiej Sali dziecko  ma wolność wyboru bodźców, których w danym momencie najbardziej potrzebuje.

Poznawanie odbywa się poprzez zmysły, dzięki czemu dostarczone do układu nerwowego informacje wpływają bardzo pozytywnie na pamięć, koncentrację, naukę a przede wszystkim na chęć podejmowania aktywności i działań.

Sala Doświadczania Świata jest elementem wieloprofilowym, kompleksowej metody usprawniania.

Podczas spotkań w Sali terapeutycznej panuje specyficzna atmosfera relaksu i odprężenia, wytworzona przez odpowiednią muzykę, dźwięki, grę świateł oraz inne bodźce niejednokrotnie wpisane w świat bajki.

To magiczne miejsce, które wywołuje ożywienie, motywację do działania i poznawania oraz odkrywania Samego Siebie.

Terapia została wzbogacona o opracowane w programie własnym Ewy Sysakiewicz następujące zajęcia:

  • „Przeżywanie przestrzeni” – świadomość własnego ciała a otaczająca przestrzeń dźwięków, rozwój procesów poznawczych,
  • „Ruch, obraz i dźwięk” – zimowe spotkanie, stymulacja w obszarze dotyku, wzroku i słuchu z elementami aromaterapii i koloroterapii,
  • „Gra dźwięków” – próby tworzenia własnych ścieżek dźwiękowych, ćwiczenia naśladowcze oraz dowolnej gry na wybranym instrumencie,
  • „Para do pary” – zabawy ułatwiające nawiązanie kontaktu i współpracy z partnerem i grupą, pokonywanie wszelkich barier,
  • „Muzyka i JA” – rozwój spontaniczności i harmonii, realizowanie własnych potrzeb,
  • „Teatrzyk przedszkolaka” – zabawy twórcze do muzyki filmowej (wykorzystanie pacynek, ruchomych obrazków oraz gry świateł),
  • „Obraz emocji i uczuć” – muzyka romantyzmu (późny Beethoven, Haydn, Brahms, Schumann).

 

 

„Muzyka jest stenografią uczuć”.

Lew Mikołajewicz Tołstoj

 

OPOWIEŚĆ ZIMOWA WPISANA W „CZTERY PORY ROKU” A. VIVALDIEGO

I „MARZENIA” R. SCHUMANNA

 

Muzykoterapia to metoda terapeutyczna bazująca na leczniczym wpływie dźwięków i muzyki na człowieka, poprawia jego samoocenę, wyzwala emocje i aktywizuje uczucia.                          

To muzyczne spotkanie, wprowadziło dzieci w  bajeczny świat ukryty w krajobrazie zimy.

W uporządkowanej i spontanicznej formie, z pełną gracją i harmonią ruchów poruszały się w przestrzeni dźwięków i metalicznych utkanych przez zimową muzykę pasków i wstążek. Rysowały w linii poziomej i pionowej kształty i znaki, które przyjmowały symboliczną formę:

„zamieci śnieżnych” i śladów „Łyżwiarzy na lodzie”.

Zachęcały do kreatywności, poznawania  swoje ciało i świata za pomocą gestów i muzyki.

Uczestnicy tworzyli ruchome zimowe obrazy, które ożywały przy dźwiękach metalicznych talerzy i dzwonków chromatycznych.

Otuleni przez „Panią Zimę” nabywali umiejętności odreagowania stresu, wyciszenia i relaksacji uwalniając napięcia.

Ten bajeczny świat rozwija wyobraźnię i ekspresję twórczą, która uczy pokonywania wszelkich barier o charakterze: społecznym, psychicznym, emocjonalnym i fizycznym.

„Muzyka to odbicie w tafli wody tego, co gra człowiekowi w duszy”.

Ewa Sysakiewicz